O mnie

Doceniać miłość, dawać uważność, akceptować różnorodność, komunikować się i budować trwałe więzi  z ludźmi  zaczęłam uczyć się dorastając w dużej rodzinie. Mam czterech braci i dwie siostry oraz kochających rodziców. Pierwsze beztroskie lata przeżyłam na wsi, w bliskości z naturą. Potem przenieśliśmy się do małego miasteczka, do domu z ogrodem leżącym w pobliżu rzeki i lasu. Stąd pewnie moja miłość do przyrody, w której szukam zawsze odpoczynku. Wspominam swoje dzieciństwo jako szczęśliwe, od najmłodszych lat swobodnie i odważnie mogłam eksplorować otaczający mnie świat.

Moim pierwszym i największym powołaniem było i jest macierzyństwo oraz życie rodzinne. Bardzo to lubię i czerpię wiele radości z tego, że mam wspaniałą rodzinę, choć nie obce mi są trudny i kryzysy związane z tym obszarem życia. Nikt nie powiedział, że będzie łatwo. Ważne, że potrafimy znaleźć nowe rozwiązanie trudnej sytuacji i konstruktywnie budować dalej.

Odkąd pamiętam czułam duży głód życia i miałam świadomość jego przemijalności. Bardzo chciałam zwiedzać świat, poznawać ludzi, doświadczać wielu nowych smaków, zapachów i aktywności – tak też więc żyję. Uwielbiam przyrodę, chętnie odpoczywam na jej łonie. Prawdziwe ukojenie daje mi relaks na spokojnych wodach jezior i rzek. Bardzo lubię spływy kajakowe, żeglowanie, no i piesze wędrówki wśród zieleni lasów, łąk i gór. Podróżowanie i odwiedzanie nowych miejsc przynosi mi ogromną radość. Ciekawość zawsze pcha mnie do przodu pomimo lęku i niepewności, które czasem się pojawiają.

Teraz wiem, że moje imię – Marzena – świetnie do mnie pasuje, bo odzwierciedla doskonale moją głowę pełną marzeń, które sukcesywnie realizuję. Nie tylko lubię obserwować świat, ale uwielbiam go eksplorować. Maksymą życiową jaką wyniosłam z dzieciństwa są słowa: „chcieć to móc” – one często realnie pomagały mi w różnych okolicznościach życiowych.

Lubię ludzi i lubię się uczyć, myślę że całkiem nieźle potrafię uczyć innych. Idea, żeby zostać nauczycielką zrodziła się w wieku 13-14 lat. Zresztą mój tata był nauczycielem – to tylko wzmocniło mój zamysł. Poszłam do liceum o profilu pedagogicznym, tam miałam przedmioty zawodowe, trochę psychologii i możliwość odbycia praktyki. Przekonałam się, że mam talent pedagogiczny.

Jednak w okolicach matury odkryłam, że w zasadzie to ja nie wiem czego chcę uczyć – mnie interesuje wszystko, ale najbardziej człowiek. Wtedy pierwszy raz pojawił się pomysł, że może fajnie by było iść na psychologię. Myśl ta jednak dosyć szybko została stłumiona przez brak mojej wiedzy o zawodzie psychologa i przekonywujące argumenty młodego człowieka, w którym byłam wtedy zakochana. Niestety, w latach mojej młodości nie mieliśmy takiego dostępu do informacji jak jest to dzisiaj.

Jako, że mój rodzinny dom jest blisko granicy niemiecko-polskiej, podjęłam decyzję, że pójdę na germanistykę. Uznałam wtedy, że nauka języka obcego da mi więcej możliwości w przyszłości. Tutaj doznałam pierwszej poważnej porażki w moim życiu – nie dostałam się na te studia. Szybko jednak pojawiła się alternatywa studiowania ochrony środowiska w Beskidach, ekologia nabierała wtedy dużego znaczenia, a ja kochałam przyrodę. Chciałam studiować i pomyślałam, że dam sobie szansę. Sprawdzę, czy odnajdę się na tym kierunku. Okazało się, że poza przedmiotami przyrodniczymi miałam do ogarnięcia mnóstwo przedmiotów inżynierskich, w końcu to była politechnika. W międzyczasie podjęłam także naukę na międzywydziałowym studium pedagogicznym i tak oto zostałam nauczycielką przedmiotów zawodowych związanych z ochroną środowiska.

Na pierwszym roku studiów poznałam swojego przyszłego męża Bogdana. W 1997 roku wyszłam za mąż i zaczęliśmy budować wspólne życie. Z roku na rok uświadamialiśmy sobie, że bierzemy co raz większą odpowiedzialność nie tylko za siebie, ale za wspólną wizję życia, za nasze kolejne dzieci i jakość naszego związku. Życie wciąż nas weryfikuje i pokazuje, że warto uczyć się siebie i odkrywać na nowo, bo zmieniamy się my i zmienia się otaczający świat. Wspólne życie wymaga od nas rozwijania sztuki porozumienia i szukania nowych rozwiązań, abyśmy razem i osobno czuli się szczęśliwi.

Pracując w szkole odkryłam coś o sobie i o swoich wartościach. Wyraźnie doświadczyłam tego, że nie odpowiada mi panujący w Polsce system szkolnictwa, że bardziej jestem zainteresowana inspirowaniem młodzieży niż wykładaniem wiedzy przedmiotowej. Generalnie, że trudno jest mi czerpać radość i satysfakcję pracując w sztywnym systemie. Jako młoda mama przebywając na urlopie macierzyńskim miałam czas, aby wrócić do myśli o psychologii. Zaczęłam dużo wtedy czytać z dziedziny rozwoju dziecka, a potem sięgnęłam po psychologię społeczną. I w głowie odrodziła się dawno odsunięta myśl, aby jednak zostać psychologiem. Postanowiłam dokonać dość radykalnych zmian w moim życiu, aby móc spełnić swoje marzenia.

Pierwszym zdobytym przeze mnie tytułem naukowym był magister inżynier ochrony środowiska z rozszerzeniem pedagogicznym, przez jakiś czas pracowałam jako nauczyciel w Technikum Ochrony Środowiska inspirując młodych ludzi do nauki i życia ekologicznego. Oczywiście w tym czasie podejmowałam różne działania mające na celu rozwój  w zawodzie nauczyciela- skończyłam nawet studia podyplomowe na Politechnice Krakowskiej.

Już na początku naszych dróg zawodowych chodziło mi po głowie stworzenia wspólnie z mężem naszej firmy, w której moglibyśmy połączyć nasze potencjały. Idea ta wróciła, gdy realia życiowe zderzyły się z naszymi marzeniami i wartościami.  Chcieliśmy mieć własny domek z ogrodem, chcieliśmy podróżować i mieć możliwość rozwoju. Zatem przyszedł czas na kolejnym etap mojego życia zawodowego. W porozumieniu z mężem podjęłam decyzję o przekwalifikowaniu się na rzecz współpracy  w ramach firmy projektowej Kompleks-Projekt Bogdan Ślusarczyk. Wskoczyłam w świat budownictwa i estetyki budowlanej - na bazie inżynierskiego wykształcenia, zrobiłam pogłębiający kurs programu graficznego AutoCad i pod czujnym okiem męża zaczęłam uczestniczyć w projektowaniu elewacji szklano-aluminiowych. Jako idealistka, lubię mówić, że przyczyniamy się do budowania „szklanych domów”, upiększając tym samym świat. Synergia naszych potencjałów pozwoliła nam stworzyć dobrze działającą do dziś rodzinną firmę MBprojekt, którą wspólnie chcemy rozwijać dalej.

W 2012 roku nadszedł czas, w którym mogłam podjąć decyzję o zrealizowaniu kolejnego ważnego dla mnie marzenia związanego z moją  pasją, tj. nauką społeczną zwaną psychologią. Zrobiłam tak, jak sobie obiecałam, gdy moje najmłodsze dziecko pójdzie do pierwszej klasy - ja pójdę na pierwszy rok studiów. Konsekwencją tego kroku jest moje drugie zdobyte wykształcenie wyższe na Uniwersytecie SWPS, które dało mi tytuł magistra psychologii o specjalności klinicznej.

W ramach mojego intensywnego procesu przekwalifikowania podjęłam decyzję o równoczesnym zdobywaniu praktyki, wiedzy i umiejętności podejmując współpracę  z placówkami i instytucjami zajmującymi się wsparciem psychologicznym, terapeutycznym, profilaktyką i szkoleniami. Wiedziałam, że to będzie dla mnie i moich bliskich okres trudny, pełen wyzwań i wyrzeczeń. Jednak fakt posiadania wsparcia w mężu i dzieciach, bardzo pomógł mi zrealizować ten szalony plan.

Między innymi w ramach współpracy ze Śląskim Ośrodkiem Fundacji Praesterno w Bielsku-Białej ukończyłam program szkoleniowy „przygotowanie do zawodu profilaktyka uzależnień”, prowadziłam warsztaty dla osób dorosłych zagrożonych wykluczeniem społecznym, warsztaty profilaktyczne dla uczniów szkół podstawowych i gimnazjalnych oraz byłam coterapeutą w młodzieżowej grupie wsparcia prowadzonej w oparciu o proces grupowy.

Znając swój potencjał i zamiłowanie do rozwoju wiedziałam, że chcę towarzyszyć ludziom w zmianie, która ma poprawiać skutecznie ich jakość życia. W związku z tym dodatkowo podjęłam decyzję o podjęciu nauki na studiach podyplomowych oraz certyfikowanych kursach, dzięki czemu jestem obecnie dyplomowanym trenerem treningu interpersonalnego, certyfikowanym trenerem stylów myślenia i działania FRIS® oraz certyfikowanym coachem.

Mając wysokie poczucie odpowiedzialności i kierując się wartością jaką jest profesjonalizm wciąż aktywnie podnoszę swoje kompetencje i umiejętności psychologiczne poprzez udział w konferencjach naukowych, warsztatach, szkoleniach oraz zgłębianie literatury fachowej.

Przykładowe szkolenia specjalizacyjne, w których uczestniczyłam podnosząc swoje kwalifikacje i umiejętności zawodowe to: „Seksualność dzieci i młodzieży” oraz „Seksualność dorosłych.” Ponadto zrealizowałam na Uniwersytecie SWPS 90-godzinny moduł dodatkowy  o tematyce „Rozwój kompetencji zawodowych z zakresu coachingu”, potem byłam uczestnikiem szkolenia coachingowego HPR Group akredytowanego przez ICF, aby w końcu zostać certyfikowanym coachem.

Ukończyłam także kurs dotyczący profesjonalnych i innowacyjnych metod arteterapeutycznych w holistycznej terapii dzieci i dorosłych oraz kurs terapii par.

Doświadczenie w pracy psychologiczno-terapeutycznej z dorosłymi, z młodzieżą i dziećmi zdobyłam odbywając   staże m.in. w  szpitalach psychiatrycznych: PZOL Sp. z o.o. w Międzybrodziu Bialskim oraz NZOZ Ośrodku Terapii i Psychoedukacji „Kompas” w Będzinie.

Znacząca dla mojego rozwoju była także współpraca  z Centrum Terapii Systemowej i Pomocy Psychologicznej „DIADA” w Gliwicach, gdzie mogłam pracować jako psycholog i terapeuta dzieci, prowadziłam tam konsultacje rodzinne i indywidualne, pracowałam rozwojowo z dziećmi oraz ich rodzicami, prowadziłam warsztaty rozwojowe dla dzieci. Ponadto współprowadziłam grupy terapeutyczne dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Uczestniczyłam w zespole klinicznym i superwizji.

Z perspektywy czasu cieszę się, że poszłam studiować psychologię w wieku dojrzałym, z całym bagażem własnych doświadczeń i determinacją, bo wiedziałam czego chcę i po co to robię.

Warto było przebyć tę długą i krętą drogę. Teraz wiem, że idę we właściwym kierunku. Żyję tak jak chcę, zgodnie z moimi wartościami, jestem gotowa ponosić trudy i konsekwencje moich wyborów. Czuję radość, satysfakcję  i przeżywam stan flow, gdy mogę wdrażać w moje życie osobiste oraz zawodowe wiedzę i doświadczenie zdobyte podczas tej całej wędrówki. Każdemu życzę, aby mógł odnaleźć swój sens i swoje życiowe powołanie - zostań architektem swojego życia! - z mojego doświadczenia zdecydowanie mogę powiedzieć, że wysiłek poszukiwań i droga rozwoju bardzo się opłaca.

Aktualnie, jako psycholog praktykuję nie tylko we własnym gabinecie, ale także jestem aktywnym wolontariuszem  Hospicjum Św. Kamila w Bielsku-Białej udzielając wsparcia psychologicznego osobom chorym onkologicznie, ich rodzinom oraz osobom przeżywającym  żałobę. Szczególnie trudne, a zarazem cenne i poruszające są te chwile, gdy towarzyszę ludziom na końcu ich drogi. One dużo mnie uczą.

Dzisiaj mam swój gabinet w Bielsku-Białej i  w ramach prowadzonej działalności gospodarczej studioM mogę dzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem. Oferuję konsultacje, diagnostykę oraz wsparcie psychologiczne w kryzysie. Prowadzę procesy coachingowe,  warsztaty i treningi rozwojowe, psychoedukację oraz szkolenia z zakresu rozwoju osobistego i zawodowego. Moje doświadczenie i wiedza jest realnym wsparciem dla tych, którzy również prowadzą swój mały biznes i mierzą się z wyzwaniami typowymi dla właścicieli małych i średnich firm. Chętnie podejmuję się usług konsultingowych i szkoleniowych, w oparciu o diagnozowanie potrzeb pracodawców, np.  dotyczące rekrutacji pracowników, budowania zespołu, czy podnoszenia kwalifikacji  pracowników o umiejętności w zakresie kompetencji miękkich.

Moja praca daje mi możliwość żyć w zgodzie ze sobą, daje mi poczucie sensu i sprawia dużo satysfakcji. Lubię to co robię, lubię pracować z ludźmi i cieszyć się z ich odkryć i sukcesów na trudnej drodze zmiany.